Soms is een scheve horizon het doel
Een horizon hoort recht te staan. Althans, volgens iedereen die denkt dat je goede foto’s kunt maken door een aantal vuistregels op te volgen. Zet je onderwerp niet in het midden. Fotografeer op de M-stand.
Een horizon hoort recht te staan. Althans, volgens iedereen die denkt dat je goede foto’s kunt maken door een aantal vuistregels op te volgen. Zet je onderwerp niet in het midden. Fotografeer op de M-stand.
Onlangs was ik een paar dagen weg en bij terugkomst was het leegstaande gebouw tegenover mij foetsie. Even viel het op, maar dan update mijn brein het nieuwe plaatje en is alles weer zoals het
Fotografie is niet objectief, maar toch deed Reinjan Mulder in 1974 een goede poging. Hij legde een gekanteld raster over Nederland, dat leverde 52 middelpunten op. Ter plaatse maakte hij precies op die locaties vier
Ik plan niet veel als ik ga fotograferen. Hoogstens de locatie en een thema. Maar sommige fotografen weten tot in detail wat ze willen maken. Neem nou fotograaf Seb Agnew. Hij maakt miniatuursets waarin hij
Als ik een parkeergarage inrijd, heb ik het gevoel dat ik een ander level in een game betreed. De plotselinge sfeerverandering door het gebrek aan daglicht, de overdaad aan beton en het gebrek aan mensen
Er is wat vreemds aan de hand met mij en fotografe Petra Wittmar. Eens in de zoveel tijd denk ik aan haar werk, en weet ik zeker dat ik er al over heb geschreven op
Het gebeurt zelden dat ik meerdere keren over dezelfde fotograaf schrijf. Maar potverdrie, Txema Salvans is nu al voor de derde keer aan de beurt op dit blog. Met telkens een totaal verschillend – doch
Ik heb een ongemakkelijke verhouding met conceptuele fotografie. Als een fotoserie een enorme lap tekst nodig heeft om op te leunen, haak ik af. Woorden moeten niet de pijlers zijn waarop de serie noodgedwongen rust.
Met wat plakband, een pen en een camera kun je je zelfs tijdens een lange vlucht vermaken. Claire Harvey tenminste wel. Het idee is zó simpel dat ik er jaloers van word. Nou helpt het
Stel, je maakt een fotoserie over een nucleaire testlocatie die nog steeds radioactief is. Dat valt niet te fotograferen, tenminste, niet letterlijk. Tenzij je een serie maakt over borden waarop wordt gewaarschuwd voor radioactiviteit, maar
Ik heb één keer een camera obscura in werking gezien: ik stond in een pikdonkere kamer met één klein gaatje in de verduistering. Op de muren zag ik de buitenwereld geprojecteerd. Tijdens de lockdown haalt
Het is een bekend fenomeen: gezichten herkennen in levenloze objecten. Sommige fotografen doen niet anders. Ik vind het een beetje makkelijk. Recentelijk kwam ik echter een voorbeeld tegen dat mijn aandacht wél greep. Annemieke Tonnaer
Overal laat je sporen na van jouw karakter. Vooral thuis, maar ook in je auto. Matthew Casteel maakt daar gretig gebruik van: hij toont geen portretten, maar juist auto interieurs. Zijn serie is een voyeuristisch
Stel je vindt een briefje op je deurmat. Daarop staat dat iemand jou graag ‘s avonds wil fotograferen. Je moet dan op een vast tijdstip 10 minuten lang voor je raam staan en naar buiten
Ik zag deze week schilderijen van regenachtige steden tijdens spitsuur. Ineens verlangde ik naar precies dat straatbeeld: koplampen die eindeloos weerkaatsen in regenplassen met daarnaast zich voorbijspoedende voorbijgangers. Het was alsof ik naar een andere
Ha, daar is een fotograaf die iets slims heeft bedacht in tijden van COVID-19: portretfotografe Annabel Jeuring fotografeert mensen vanachter hun huiskamerraam. Het loopt inmiddels storm. De mensen zijn blij met een foto van zichzelf,
Thuis saai? Wat een onzin. Je kijkt gewoon niet goed genoeg. Neem bijvoorbeeld Vincent Bal: die creëert een nieuwe wereld met één schaduw. Gewoon met een beetje zon, een vel papier en een pen. Kun
In 2019 kocht het Nederlands Fotomuseum het project The Migrant aan, wat ze nu tentoonstellen. Ik ging kijken en vond het gaaf. Niet alleen omdat het over een zangvogeltje gaat, maar omdat het een lofzang
Je kunt ook gewoon besluiten om je camera ergens neer te zetten en dan maar te zien wat er gebeurt. Stephen Gill deed dat op een nondescripte plaats in het weiland. De lens kijkt uit
Het hoeft allemaal niet zo ingewikkeld te zijn: struin een tijdje rond in een mistige omgeving en fotografeer bomen. Martin Schlegel deed dat, en ik deed het ook. Hij met plan, ik zonder. Hieronder vind
Badplaatsen in de winter zijn bepaald geen trekpleisters. Maar wél voor Sander van Wettum: hij toont de absurditeit van deze plekken zodra de beoogde doelgroep – toeristen – er niet is. De resulterende mistroostigheid leent
Onze vingers laten vreemdsoortige sporen achter op onze schermpjes. We klikken, tappen, appen en swipen dat het een lieve lust is. Jos Jansen toont het vettige resultaat van ons gedrag op tientallen schermpjes. Het ziet
Bij sommigen foto’s wil ik meer weten, bij anderen heb ik (bijna) genoeg aan het beeld an sich. Dat laatste heb ik met de Parijse beelden van Alain Cornu. Sprookjesachtig sfeervol, zonder dat het kitscherig
Er verdwijnt iets uit ons straatbeeld. Iets waar je vroeger pisang goreng en bakken vol bami bestelde. “De Chinees” wordt in rap tempo omgebouwd tot wok- of sushi-restaurant. We willen ze niet meer, kennelijk. Mark
Soms is het gewoon lekker om een fenomeen vol verbazing te aanschouwen. Zoals kinderen die in elektrische auto’s rijden. Let wel: hun éigen auto’s. Je vraagt je af waar je naar zit te kijken: de
Het krijtbord wordt steeds meer een relikwie uit de 20e eeuw. Docenten gebruiken liever digitale schoolborden en op kantoor teken je je ordeloze gedachten op een whiteboard. Niks van dat al voor wis- en natuurkundigen.
Tussen de honderden fotoboeken in Arles zag ik er eentje met een gouden voorkant en de titel Rubbish, Grass, Peonie, Bum, and Dipping Sauce. In het boek zag ik foto’s die ik tegelijkertijd afschuwwekkend én
Soms vind ik fotografie zo’n dooie kunstvorm; je moet ervoor naar een museum, waar je dan geïnteresseerd naar een ingelijste print gaat staren. Dat is toch een beetje gekunsteld. Zoiets moet JR (pseudoniem) ook hebben
Ik heb niet zoveel op met portretfotografie. Maar… misschien denk ik wel te veel in beperkingen: want je hebt niet per sé mensen nodig om portretten te maken. Bomen kunnen ook poseren. Hang een groot
Heb je wel eens écht gekeken naar de planten op je kantoor? Enig idee hoe ze erbij staan – of hangen? En wat dat misschien wel zegt over het geestesleven van die plant? Na het